با وجود همه‌ی تلخ‌کامی‌های این روزها، دیدن مستندِ فوق‌العاده‌ی "تهران انار ندارد" را شدیداً توصیه می‌کنم. اگر می‌خواهید بدانید چگونه تهران از «روستایی در شمال شهرری» که به خاطر انارهای ناب‌ و مردم بی‌سواد و دزد و بیمار و خلافکارش مشهور بود، به این کلان‌شهرِ زشتِ آلوده‌ی خاکستریِ دوست‌داشتنی که همه‌ی انارهایش خشکید تغییر کرد (اما در عین حال خیلی چیزهایش هم تغییر نکرد!)، و حسابی با طنز تلخ این فیلم‌ بخندید، بروید این «کمدی درام موزیکال مستند عشقی تجربی در یک پرده» را ببینید. «تهران انار نداردِ» مسعود بخشی، یک شاهکار تمام‌عیار است. روایتِ شیرین نصرت کریمی هم نقش زیادی در موفقیت فیلم دارد. خوشحال‌ام که سینمای ایران هنوز جایی هم برای این فیلم‌ها دارد و هنوز فقط در مسعود ده‌نمکی خلاصه نشده است. حتی اگر تنها به اندازه‌ی سالن‌ کوچک و تنگِ سپیده ‌2 برایش جا داشته باشد! البته به جز سینما سپیده، چند سینمای دیگر هم یکی دو سانس به این فیلم اختصاص داده‌اند. برنامه‌ی کامل نمایش «تهران انار ندارد» را اینجا گذاشته‌ام.

                         

سانس‌های فيلم «تهران انار ندارد»: 

سينما آزادی: ساعت 17 و17:50
سينما سپيده 2: خیابان انقلاب، بعد از وصال شیرازی: ساعت 20 و ۲۱:۳۰ تلفن رزرو: 66405574
پرديس  زندگی: ساعت  17:30
پرديس ملت: ساعت 13:30
مجموعه فرهنگی هنری اسوه، خيابان انقلاب ، نبش بهار جنوبی: ساعت 18 تلفن: 88343555 

مرتبط:
«تهران انار ندارد»؛ تازیخچه‌ای طنز‌آمیز از تهران ـ عبدی کلانتری، دویچه وله 
مسعود بخشی: اکران "تهران انار ندارد" به پویایی سینمای مستند کمک می‌کند

نمی‌دانم تاثیر انتخابات بوده یا نه، اما احساس می‌کنم مردم در رفتارهای اجتماعی‌شان قانون‌گریزتر و تندخوتر شده‌اند. مثلاً در رانندگی که این تغییر رفتار به نظرم کاملاً محسوس است. انگار که مردم می‌خواهند حق‌شان را در هر جایی به هر طریقی که شده از همدیگر بگیرند. نمی‌دانم شاید هم اشتباه می‌کنم و در کل تاثیر سختی‌های روزافزون زندگی در تهران است. اما در هر حال، اگر امکان‌اش وجود داشت، چه موضوع خوبی بود برای یک تحقیق یا یک پایان‌نامه.

مهدی مهدوی‌کیا همواره بازیکن محبوب من بوده است. هیچ کس را به اندازه‌ی او در تمام ادوار تاریخ فوتبال ایران دوست ندارم. به اعتقاد من، هم از لحاظ حرفه‌ای‌گری، هم از لحاظ اخلاقی، و هم از لحاظ فنی و موفقیت‌های ورزشی، هیچ بازیکنی در هیچ دوره‌ای به خوبی او نبوده است. به اعتقاد من او بی‌تردید بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران است. من به خاطر او و بازی‌های خاطره‌انگیزش در بوندس‌لیگا و لیگ قهرمانان، طرفدار تیم هامبورگ شدم. به حدی که حتی حالا هم که دو فصل است دیگر در آن بازی نمی‌کند، «ها‌اس‌فاو» همچنان از تیم‌های محبوب من است.

امروز وقتی نامه‌ی خداحافظی‌اش را خواندم، یقین پیدا کردم که در آینده نیز هیچ فوتبالیستی را به اندازه‌ی او دوست نخواهم داشت. زمان خداحافظی و نحوه‌ی خداحافظی «کیا» از تیم ملی، به نظر من فوق‌العاده بود.

او در این نامه‌ی تکان‌دهنده که دیروز 15 تیر ماه خطاب به مردم ایران نوشته، به طور رسمی از تیم ملی خداحافظی کرده است. مهدوی‌کیا اعتقادش به جوان‌گرایی را به عنوان دلیل اصلی کناره‌گیری‌اش اعلام کرده است. در عین حال به خاطر شرایط بد فوتبال ایران پس از ناکامی در صعود به جام جهانی و همچنین نتایج ضعیف باشگاه‌های ایران در لیگ قهرمانان آسیا، «زنگ خطر» را به صدا درآورده و با هشدار نسبت به این وضعیت، راه حل را در برنامه‌ریزی بلندمدت دانسته است. در پایان نامه هم که به نظر من بهترین بخش نامه‌اش است، او شجاعانه از کسانی که بازیکنان تیم ملی را «وطن‌فروش» دانسته‌اند، به شدت انتقاد کرده است. هر چند مهدوی‌کیا مستقیماً اشاره نکرده، اما واضح است که منظورش ماجرای مچ‌بندهای سبزی است که بازیکنان در حمایت از معترضین به نتایج انتخابات در بازی با کره جنوبی به دست بستند. مهدی مهدوی‌کیا یکی از آن شش بازیکنی بود که در سئول در اقدامی تاریخی مچ‌بند سبز بستند. اما او تنها بازیکنی بود که با وجود فشار مسئولین بین دو نیمه هم حاضر نشد در نیمه‌ی دوم مچ‌بندش را باز کند.

مهدوی‌کیا دست‌خط نامه‌اش را در وب‌سایت خود قرار داده که از اینجا می‌توانید آن را دانلود کنید. متن کامل نامه را هم در ادامه‌ی همین پست می‌توانید بخوانید.

مرتبط:
گرد و خاک مهدوی‌کیا ـ عماد عطایی

ادامه‌ی مطلب

این صفحه‌ی اول شماره‌ی امروز روزنامه‌ی اعتماد ملی است که به دلیل چاپ بیانیه‌ی مهدی کروبی خطاب به مردم پس از تایید انتخابات ریاست جمهوری توسط شواری نگهبان، بنا بر گزارش سحام‌نیوز (پایگاه اطلاع‌رسانی حزب اعتماد ملی)، دادستانی و نماینده‌ی وزارت ارشاد از انتشارش جلوگیری کردند.

                      

تکمیلی (۱۰ تیر ۱۳۸۸ ساعت ۲۳:۵۱):
برای دومین شب پیاپی نمایندگان دادستانی و وزارت ارشاد با حضور در چاپحانه‌ی اعتماد ملی خواستار تغییر صفحات شدند

سعی می‌کنم به زندگی عادی بازگردم: یادداشت‌ام در شماره‌ی امروز روزنامه‌ی فرهیختگان را درباره‌ی حکم کمیته‌ی انضباطی فدراسیون فوتبال برای تعلیق فعالیت‌های ۱۴ باشگاه به خاطر عدم پرداخت بدهی‌هایشان، می‌توانید در ادامه‌ی همین پست بخوانید.

***

تصمیم کمیته‌ی انضباطی فدراسیون فوتبال ایران برای تعلیق فعالیت‌های هشت باشگاه در لیگ برتر و شش باشگاه در لیگ یک، به خاطر عدم پرداخت بدهی‌هایشان قابل تحسین است. مجتبی شریفی، رییس کمیته‌ی انضباطی در نامه‌ای به دبیر کل فدراسیون فوتبال از او خواسته تا با توجه به صدور آرای قطعی کمیته‌ی انضباطی، براساس مفاد ماده 70 و بند «د» ماده 32 آیین‌نامه انضباطی از ثبت هر گونه قرارداد و یا فعالیت این باشگاه‌ها جلوگیری شود. باشگاه‌های لیگ برتری‌ای که باید طبق این حکم فعالیت‌شان تعلیق شود، پرسپولیس، استقلال تهران،‌ پاس همدان، راه آهن، صبای قم، استقلال اهواز، پیکان و ابومسلم هستند.

این اقدام فدراسیون در حالی برای اولین بار در فوتبال ایران صورت می‌گیرد که بحث روز فوتبال جهان نیز هست. به خصوص در اروپا که بدهی‌های برخی از باشگاه‌های بزرگ سر به فلک کشیده است. حالا یوفا و در راس آن میشل پلاتینی قصد دارد با تعریف مکانیزمی شفاف، به باشگاه‌هایی که بدهی‌هایشان به خاطر ولخرجی‌های بی‌حساب و کتاب بالا رفته، با حسابرسی از آنها و بررسی صورت‌های مالی‌شان پروانه حضور در لیگ قهرمانان و لیگ اروپا را ندهد. الگوی یوفا، سازمان لیگ آلمان است که در اروپا بهترین سیستم را برای کنترل عملکرد مالی باشگاه‌ها و دادن مجوز حضورشان در بوندس‌لیگا دارد.

اگر فدراسیون فوتبال ایران در اجرای این حکم و تعلیق فعالیت‌های این باشگاه‌ها مصمم باشد و کوتاه نیاید، می‌توان امیدوار بود که فوتبال ایران یک گام بلند به سوی حرفه‌ای‌گری بردارد. در صورتی که فدراسیون در آغاز هر فصل بر اساس حسابر‌سی‌های انجام شده، با استناد به همین مواد آیین‌نامه انضباطی قانون را اجرا کند، می‌توان انتظار داشت که وضعیت مدیریتی و برنامه‌ریزی در باشگاه‌ها از این حالت بی‌نظم فعلی خارج شود. از آن مهم‌تر اجرای این قانون، در جلوگیری از  فساد مالی بسیار موثر خواهد بود. مدیری که بداند اگر صدها میلیون تومان هم بدهی بالا بیاورد اتفاقی برایش نمی‌افتد، منابع درآمدی و محل‌های هزینه‌های خود را هم کنترل نمی‌کند.

اما سابقه‌ی چنین اقداماتی در ورزش ایران نشان داده که این تصمیمات ضمانت اجرایی لازم را ندارند و هیچ وقت هم به نتیجه‌ی مورد نظر نمی‌رسند و پس از مدتی به فراموشی سپرده می‌شوند. در همین مورد فعلی هم با توجه به اینکه اکثر این باشگاه‌ها دولتی‌اند و فدراسیون فوتبال هم در ایران استقلال ندارد، دو حالت قابل پیش‌بینی است. یا اینکه فدراسیون زیر فشار دولت مجبور می‌شود از اجرای سفت و سخت این حکم بگذرد، یا اینکه سوراخ‌های بودجه‌ی این باشگاه‌ها با کمک‌های مالی دولت پر خواهد شد.

علاوه بر آن باید به این موضوع اذعان داشت که اگر هم اجرای این احکام شرط لازم برای مدیریت اصولی در باشگاه‌هاست، اما شرط کافی نیست. روشن است که ریشه‌ی‌ این ریخت‌ و پاش‌های بی حساب و کتاب، در دولتی بودن این باشگاه و تغییر مدوام و زود به زود مدیران آنهاست. عمر مدیریت در فوتبال ایران زیر دو سال است و در اغلب موارد مدیر جدید خود را مسئول بدهی‌ مدیران قبلی نمی‌داند و زیر بارشان نمی‌رود. به این ترتیب بدهی‌های دوره‌های مختلف روی هم انباشته می‌شود و وضعیت اسف‌باری را پیش‌ می‌آورد که باشگاه پرسپولیس در حال حاضر به آن دچار شده است.

فریدون مشیری

 

* حامد نیک‌پی برای این شعر زیبا، آهنگی زیبا هم ساخته که هفتمین تِرک آلبوم «آسوده»‌ی اوست. این آلبوم در ایران مجوز انتشار ندارد ظاهراً، اما از اینجا می‌توان کل این آلبوم را که یک کار خوبِ تلفیقی موسیقی سنتی ایرانی و فلامنکو است، دانلود کرد.

۱) ما، گروهی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت‌آمیز و سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را-که بیان می‌دارد «تشكيل‏ اجتماعات‏ و راه‌ پيمايی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد، آزاد است»-رعایت کنند.

۲) ما قانون‌ شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری‌ِ مجدد انتخابات هستیم.

۳) حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت می‌كنيم، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.

پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی

 

2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election.

3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government.

A part of the large community of Iranian bloggers
June 26, 2009

جواد خیابانی الان دارد بازی اسپانیا و آمریکا از مرحله‌ی نیمه‌نهایی جام کنفدراسیون‌ها را در شبکه‌ی سوم سیما به طور مستقیم گزارش می‌کند، و به این ترتیب باید دیگر همه‌ی شایعات اخیر را مبنی بر "غیبت سوال‌برانگیز" او که حتی تا "ممنوع‌التصویر" شدن‌اش هم پیش رفت، بی‌اساس دانست. خیابانی که پیش از انتخابات با حمایت آشکارش از میرحسین موسوی همه را شگفت‌زده کرده بود، حتی بعد از انتخابات هم در حمایت از مهندس موسوی در راه‌پیمایی‌ها برای اعتراض به نتایج انتخابات شرکت کرد. او پیش از انتخابات پای بیانیه‌ی حمایت از موسوی را امضا کرد و حتی در صفحه‌ی ورزش روزنامه‌ی "کلمه سبز" در حمایت از او یک یادداشت نوشت. اما حالا او دوباره به صداوسیمایی بازگشته است که این روزها با پوشش کاملاً یک‌‌سویه و دور از انصافِ وقایع پس از انتخابات، به شدت در میان افکار عمومی مورد انتقاد قرار دارد. 

این در حالیست که عادل فردوسی‌پور که بر خلافِ خیابانی هیچ گاه به طور علنی از نامزدِ خاصی حمایت نکرد، پس از بازیِ یک ماه پیش پرسپولیس و بنیادکار ازبکستان در لیگ قهرمانان آسیا، هنوز هیچ مسابقه‌ای را در تلویزیون گزارش نکرده است. گفته می‌شود غیبت‌ او فعلاً خودخواسته است. که البته بعید ‌می‌دانم غیبت او هم خیلی طولانی بشود.